متن و دانلود نوحه های ترکی و فارسی جدید

مقدمه

شعر اربعين از ديدگاه خيال اثر استاد محمد عابد است كه با پرداختي زيبا ، مقدمه چيني بي بديل و تصوير پردازي استاد گونه اش يكي از زيباترين و دلنشين ترين اشعار اربعين است . استاد محمد عابد ، يكي از شاعران معاصر است كه تمام زندگي خود را وقف سرودن اشعار براي اهل بيت كرد و علاوه بر سرودن شعر ، به تربيت شاگرداني نيز پرداخت .
از اين استاد سه كتاب به يادگار باقي مانده است ، كه دو كتاب حاوي اشعار به زبان  فارسي و يكي از آن ها به زبان تركي مي باشد . شعر اربعين از ديدگاه خيال از كتاب ستاره سحرگاهي انتخاب شده است و دليل اين انتخاب نيز برجستگي خاص بيان و بديع در اين شعر است .

قالب شعر

اين شعر در قالب چهارپاره سروده شده است ،‌چهارپاره در روزگار معاصر پديد آمده و در شعر معاصر فارسي افرادي چون توللي ، خانلري و مشيري در اين قالب شعر سروده اند . در ادبيات عاشورائي بالاخص در زبان تركي خيلي كم در اين قالب شعر سروده شده است و اين كار استاد به نوعي نوآوري در عرصه شعر عاشورائي تركي محسوب مي شود. البته وزن انتخاب شده نيز دليلي ديگر بر تسلط استاد بر شعر و دانش شاعري است .

تصوير پردازي

تصوير پردازي جزء لاينفك شعر است ، اما در عرصه ادبيات عاشورائي ، اغلب ما دچار تناقضاتي در اين مبحث مي شويم و اين تناقضات نيز سرآخر به قرباني شدن شعر توسط مرثيه ختم مي شود . اما تصوير پردازي اين شعر كه جان تازه اي در روان شعر دميده است ، ياد آور تصوير پردازي هاي بي بديل نيّر تبريزي ، يحيوي اردبيلي و ... است .
در اين مقال ، نگاه مختصري به مصداق هاي تصوير پردازي در اين شعر مي اندازيم :
شش بيت اول به تصوير كردن دشت كربلا در روز اربعين مي پردازد . در اين شش بيت شما مي توانيد قوه ي خيال و قدرت آن را درك كنيد ، قوه ي خيالي كه به هزار و چند صد سال پيش مي رود ، روز اربعين ، ساعتي مانده به ورود كاروان غم ، چه تصاوير زيبايي و چه نقاشي ممتازي ....
خاك كربلا چون فرش گسترده شده و نور آفتاب پرده عارض اين فرش زيباست . نور، سطح خاك را مواج كرده و آن را چون اقيانوسي مي نماياند كه حباب هاي ان تل هاي دشت كربلا مي باشد .
در بيت سوم با تشبيهي زيبا روبرو مي شويم ، بي انتها بودن دشت كربلا ، تشبيه به بي انتها بودن درياي آرزوها شده است .
در بيت پنجم و ششم موسيقي طبيعت كربلا تصوير شده است . نقاشي صدا و چه جالب است ، تلفيق صدا در تصوير ....
در چهار پاره چهارم به نقاشي سوزناك اب مي رسيم ، در پاره اول جاري شدن اين آب بصورت جاري شدن اشك عاشق تصوير مي شود . اما پاره دوم شايد بتوان گفت از مايه تخيلي عجيبي برخوردار است ، در شبي ابري ، نور ماه تا چه حد تيره گون و كدر بنظر مي رسد ، در روز اربعين يا بعبارت ديگر در چشم خيال عابد آب چنين حالتي داشت . بيت بعدي را هم بايد خواند و اشك ريخت و لذت برد ، تناقض (پارادوكس) هاي موجود در اين بيت ، تشبيه هاي گره خورده به هم و .......
چهار پاره هاي بعدي سفري معنوي است به درون دل آب پشيمان كه سر به صخره مي كوبد و با اين كار آهنگ غم مي نوازد .
حالت ياس و اميد اين آب با چه اوصافي ، به رشته كلام در آمده است ؟ باز عنصر تناقض در القاي اين حالت رنگي بارزتر بخود مي گيرد . سكوت و ناله ، سقايت و عطش .
حس آميزي در  چهار پاره هاي 11 و 12 به كمك شاعر مي رسد ، آري قرار است اين چهارپاره ها حس اندوه ، محنت و عزا را به مخاطب القا كند .
كم كم به پايان مقدمه چيني مي رسيم ، مقدمه چيني اي كه شايد به قدرت بهترين مقدمه هاي داستان هاي كوتاه تاريخ ادبيات باشد . مقدمه اي كه مي تواند بهترين سكانس فيلمي با عنوان اربعين باشد ، آري هر چه در اين ابيات دقيق تر مي شوم ، چيزي جز اصالت يك اثر هنري در آن نمي يابم . اصالتي كه هفت هنر را در چند بيت جمع مي كند .
كم كم متوجه مي شوئي كجائي ... از چه اين مكان چنين آشنا بنظر مي رسد و چرا فضايش اندوه آلود است ... و نقش اين كشف را هاتف غيبي بازي مي كند ،  ناگاه با شنيدن نام كربلا ، چون مستي كه تازه بخود آمده باشد ، تمام خاطرات ماسبق در چشمت جلوه گر مي شود ، درست مي رسي به مركز عالم وجود ، نقطه غائي عشق ، قتلگاه حضرت اباعبدالله الحسين .... زمان عوض مي شود ، در قطعي نامحسوس مي رسي به زمان عاشورا ،‌‌چه تدوين بي نظيري ؟ امام در قتلگاه در حالت خوابيده ، اقامه نياز مي كند به داناي راز .... با قطع نامحسوس ديگري به اربعين بر مي گردي ....
كاروان غم در چشمت نقش مي بندد ، قطار اندوه و محنتي كه قائدش رنج و كدر است ؛ قطاري كه نظم آنها را گردون بهم مي زند و دوباره حكايت آشناي زينب و حسين ....
اين داستان اربعين است از قلم خيال و از كارگاه ذهن توانائي چون ذهن استاد عابد .

اربعین