تا دلم را شد به لطفی سرّ عاشورا هدف
سینه ام شد بر خدنگ عصر تاسوعا هدف
عصر تاسوعا در آن محدودۀ بی حدّ لا
شد مصمّم عشق با ترفندهای خوش نما
تا کند مهجور و مجنون جمله اهل الله را
بی خبر افتاده بُد خود بود الاّ را هدف
موج زن شد هفت بحر هفت دریای وَله
گشت پیدا در خیم انوار صد رنگ اَله
قبض و بسطی عشق را آمد میان خیمه گه
عشق شد بر تیر عشق زینب کبری هدف
خیمه ای اندر مقابل دید عشق زخمدار
قبّه اش زرّین چون خورشید اسپهر چهار
اندرو ماهی ز چهرش هفت آبا شرمسار
کرده چهر ماه را مهر فلک پیما هدف
گفت : یا رب در دیار طور این موساستی ؟
یا که در چرخ چهارم عیسی عیساستی ؟
مُلهمی زد صیحه خامُش حضرت عبّاستی
در دمی شد بر مژان نرگس شهلا هدف
عشق با تیر مژان سر سپه شهپر گرفت
از خُمارین چشم ساقی ساغر احمر گرفت
در سیه مستی سراغ شبه پیغمبر گرفت
دید یوسف را به زلف اکبر لیلا هدف
اکبری که اکبر او را منظر و منظور بود
چشم شهلایش ز جام احمری مخمور بود
شانۀ زلف سمن بویش مژان حور بود
عشق شد بر خنجر ابروی آن مولا هدف
ساغر عشق آمد از زلف علی اکبر شفیف
قاسمی ساغر به باید تا کند او را لفیف
قاسم آن بند دل زینب شریف بن شریف
عشق زینب را بُدی آن مجتبی سیما هدف
قاسم آن رونق فزای بزم چرخ آبنوس
در کنارش بو محمّد مجتبی را نو عروس
با تضرّع هر دو را با عشوه ای شد پای بوس
بر نگاه کارگر شد عشق در سودا هدف
شد برون از خیمه سینه چاک چاک و دلکباب
خیمه ای زد بر درِ خرگاه سبط بو تراب
دید ماهی را ز مَه مِهتر به آغوش رباب
خون حلقش بود بر اثبات عاشورا هدف
در رحیق عشق پیدا عشق را آیات عشق
شد همه انکارها با ساغری اثبات عشق
عربده جویان فراز عرش شد صلوات عشق
ساغری ناخورده او را ﻟﯾﻠﺔ الاسریٰ هدف
عالم لاهوت را غالب سکوتی مرگبار
ساکنان نُه سما در بحر حیرت ها دچار
عشق را دیدند زخمی زخمدار زخمدار
پیکر بی جان عشق آمد به عشق لا هدف
عشق آمد هزاران تیر از اهل الاه
مَصرع او را منوّر کرد پیر خانقاه
دید در حال وَلَه افتاده اندر خیمه گاه
دستگیر عشق آمد عشق آمد با هدف
صبح عاشورا چو خورشید آمد از پشت حجاب
بی حجابی دید بیرون از حجاب بی حساب
بی حُجَب را بوسه باران کرد با صد پیچ و تاب
گفت : بر خیز ای تعمّق را در این مأوا هدف
عشق گفتا : یاحسین ای عشق عشق الله عشق
شهریارا این منم افتادۀ شهراه عشق
دستگیرم باش ای مُلک ولا را شاه عشق
ای ترا در بزم اِلاّئی حق اعلی هدف
دُرج گوهر پاش سلطان بلایا باز شد
عشق را دمساز دمسازان حق دمساز شد
عشقبازی عشق را در خیمه ها آغاز شد
بود اگر چه عشقبازان را دل شیدا هدف
از می دوشین نوشین می پرستان نگار
هر یکی تهلیل گو رفتند در آغوش یار
شد مصمّم ماه مهر آسمان افتقار
تا شود او را صبوحی در صبوحی ها هدف
ساقی رنگین عقار میسراهای اَلَه
آخرین جام صبوحی را کند تسلیم شه
کرد و گفتا : ای احد را واقف انوار لَه
این منم صهبای اخریٰ را شهنشاها هدف
خواهم ای شه در دوئیت باده پیمائی کنم
جان را در واحدیّت بلکه سودائی کنم
مقدم جانان را تا که جبین سائی کنم
زان شده عبّاس را صهبای آتش زا هدف
یاحسین ای آفتاب آفتاب ماهتاب
این منم ماه منیر چرخۀ پنج آفتاب
آقتابا ماه را آید ز عُلْویها خطاب
این توئی بر نقطۀ عطف شه لولا هدف
خسرو لب تشنگان رطل سرخ راجعون
امر فرما اقالیم رجوع سابقون
گفت : کای گنجینۀ پُر گوهر کنز کمون
صاحب الاسرار را وی آینه سیما هدف
ساغر اخرای دور آخرین را داد شه
گشت خورشید آفرین با ساغر خورشید مَه
آشنای راه را فتح الفتوحی شد ببرَه
تنگبار عرش شد عبّاس را پیدا هدف
تنگبار تنگبار آمد چو سقّا را پدید
چهرۀ سقّائی خود را به چهر شاه دید
گفت : شاها تو منی یا من توئی شاه وحید
گفت : در وحدت توام امّا توئی ما را هدف
ساغر شه شد بُراق ماه سیر عرش را
گرچه گریان کرد در خیمه بنات النعش را
زیر پا بگذاشت معراجی و لیکن عرش را
وحدتی ها را بود در عالم بالا هدف
وحدتی را وحدتی در وحدتی مسرور کرد
وحدتی با شوق وحدت شطّ را منظور کرد
آرزوی آب را از لعل تشنه دور کرد
آب را بُد گرچه لعل تشنۀ سقّا هدف
گرچه در کربوبلا عبّاس را هنگامه بود
جنگ با اهریمنان صوری ورا برنامه بود
در حقیقت دستهایش زیوری در جامه بود
جامه کندن بود او را اندرین دنیا هدف
پاره پاره پیرهن را کند در ظاهر عسس
دست غیری آمد و بشکست سقّا را قفس
شاه دین بر وصل وصل یار آمد دادرس
دادرس را بود وصل الوصل شیداها هدف
بزم وصل عبّاس را پیدا ز اصل فصل وصل
آگهی بخشید او را اصل اصل از اصل فصل
وصل وصلی شد عیان شد اصل اصلی اصل اصل
از ازل تا بر ابد وصلست در معنا هدف
می نشاید بیش از این اسرار مخفی را علم
زد برون گنجینۀ مستور اسرار قِدَم
لازم الاجراستی (شبگیر) را جفّ القلم
تیر تکفیرش نباشد سینه ها را تا هدف
استاد شبگیر تبریزی
منبع مجموعه کانالهای مدح و مرثیه
نوحه واشعاری درموردشهدا و اسرای کربلا