پيراهن سياه تو دارم به تن حسين       روحي دميده در تنم اين پيرهن حسين

با اشك و روضه شير به من داده مادرم      تربت گذاشته پدرم در دهن حسين

قلبي شكسته ديده تر سينه اي كبود      دارم نشان عشق تو را در بدن حسين

وقتي كنار  جسم  كفن پوشم آمديد     گريه كنيد و ندبه كه اي بي كفن حسين

خورده گره به نام شما انتظار ما           عجل علي ظهورك يابن الحسن حسين

از ماتم تو عاقبتم جان سپردن است   پس حك كنيد بر لحدم عشق من حسين

 ---------------------------------------------------------------------

در دل دشتي خشك    در بياباني گرم    زير تيغ خورشيد    دورتر از لب آب    تب پر آب فراتي بي تاب  پيش چشماني مات      اهل بيتي جمعند    مثل پروانه به گرد شمعند

   آنطرف در تب نخلستانها     مردمي پنهانند     مثل نخلستانند      همگي مي بينند    همه از دور تماشاگر آن بزم و در انديشه خدايا    دل آن پهنه چه راز است      مگر دشت حجاز است   مگر كعبه در آنجاست   كه آن قوم همه حلقه زنان محو جلال و جبروتش شده  حيران شكوه ملكوتش   چه در آن حلقه مگر هست خدايا

اين طرف در اين سو   آسمانيهايند    اختراني از نور   جلوه هايي پر شور   همه آري جمعند    مثل پروانه به گرد شمعند       و همه منتظرند      كعبه هم آمده تا روزي خود راببرد 

آسمان اينجا خاك   كهكشان اينجا گرد و بهشت اينجا گم  همه آري جمعند  در طواف حرم آل الله   در سراپرده شاه   محمل آينه ي ثارالله  گر چه فرمود رسيديم ولي  تا نيايد بانو   نزند پرده محمل بالا

نگذارد قدمش را برخاك آمدن بي معناست     ماندن اينجا روياست

خيمه بر پا نشود   خود ارباب نماند حتي

 گرد بانو تا عرش   هاله اي از نور است   جز محارم همه ديده عالم كور است   آرزوي همه اين است تبرك ببرند   آرزوي همه اين است ركابش گيرند

با خودش قاسم گفت كاش مي شد كه عنانش گيرم  كاش مي شد پا بنهد پا به سر شانه من

پيش خود عبدالله  كاش روزي من هم دامن پرده محمل گيرم   و علي اكبر هم گرچه در دست عنان را دارد   گرچه از مير نشان را دارد  آرزو داشت كه يك روز ركابش گردد  ليك اينها همه مي دانستند

تا عمو هست كسي پرده نگيرد    تا قدم عمه سادات نهد روي زمين

تا عمو هست كسي اذن ندارد كه ركابش گيرد  سر به پايين آورد  با ادب گفت كه رخصت دارم سيدي سيدتي

آنچنان بر جگر خاك علم را كوبيد   موج برخواست ز دريا و زمين را لرزاند  باز هم مثل علي طوفان كرد       غير سادات عوالم همگي كور شدند

زانويش خم شد و خاتون  دو عالم به زمين پا نهاد

آه از سينه زينب برخواست    بوسه اي زد به تلاقي دو ابروي علمدار خودش

و علمدار پر چادر زينب بوسيد 

چند روزي كه گذشت   شعله مهمانش شد    عاقبت شام غريبانش شد

همه جا تيره و تار   دود اطراف حرم مي پيچيد     خيمه ها در آتش     چادرش خاك آلود    معجرش خونين بود    دلش از غمها پر   همه را كرد سوار  و  همه جا نامحرم    چشمها مي نگرند     ناقه اش عريان است    طرفي بر سر راسي دعواست   نه علمدار نه اكبر نه برادر آنجاست كه ركابش گيرند

باد مي سوزد و از دور و برش مي گذرد    چشمهاي جبريل پاي او مي گريند   ناقه اش عريان است  غيرت الله تنش مي لرزد     همه جا مي لرزد     علقمه قربانگاه     تا نبيند چشمي خواهرش را اينبار   تا حواس همه جاي دگري پرت شود     تا كه بانو به سر ناقه رود   سر عباس ز نيزه افتاد

گر چه او را بستند    سر ارباب ز نيزه افتاد    سر اكبر  قاسم  سر عبداللهش    سر طفلان خودش

نيزه داران مبهوت  سر شش ماهه ارباب افتاد

--------------------------------------------------------------------------------

رسيده از دل كوير    شميم كارواني  از گل محمدي      نسيم گرم نينوا شده پر  از    طنين وحي ايزدي 

حسين جان به وعده گاه عشق ما      خوش آمدي       به كربلا خوش آمدي

خوش آمدي   خداي تو نشسته در برابر نگاه تو         و چشم قدسيان همه به راه تو

قرارمان ميان قتلگاه تو حسين جان خوش آمدي

خود منم انيس كاروان اشك و آه تو                خود منم پناه دختران بي پناه تو

  خود منم بهاي خون طفل بي گناه تو

قرارمان  ميان خيمه اي  كه در ميان عرش ما زدي   حسين جان

به وعده گاه عشق ما خوش آمدي   به كربلا خوش آمدي

-------------------------------------------------------------------

قافله غم  قدم به قدم مي آد با زمزمه   سايه سرم امير علم مي آد تا علقمه

زمين و آسمونا نوحه و همهمه است    كيه كه داره سينه مي زنه فاطمه است

آقا بذار بيام كربلات    سرم و بذارم زير پات    چي ميشه ببندم شالم و    به جاي طناب خيمه هات

 

فرش قدم رقيه شده پر روح الامين   شال علوي به دور سر يل ام البنين

    دل  مسافرا ميون تاب و تبه                      اشكاي بي صدا رو گونه ي زينبه

آقا بذار كبوتر بشم         كه سايه روي اصغر بشم     ياكه تو ركابت باشم و سپر علي اكبر بشم

آقا بذار بيام كربلات    سرم و بذارم زير پات    چي ميشه ببندم شالم و    به جاي طناب خيمه هات

 

ساقي حرم مي دونه كه اين سراب خار و خسه     مي دونه چرا براعلي رباب دلواپسه

شده محاصره شريعه با نيزه ها     دلواپسه كه دوره از فرات خيمه ها

آقا ميخوام بميرم برات   برا دل تنگ بچه هات   حالا كه رسيدي كربلا   بگو بيان همه نوكرات

آقا بذار بيام كربلات    سرم و بذارم زير پات    چي ميشه ببندم شالم و    به جاي طناب خيمه هات

 --------------------------------------------------------------

اي ساربان آهسته ران  دارد   توانم مي رود                   در اين زمين پر بلا  از غم عنانم مي رود

از خاك اينجا بوي هجران و جدايي مي رسد                 گويا همين جا از تن رنجيده جانم مي رود

اينجا لب خشكيده را با تير آبش مي دهند                   گفتم عطش سوز م چو آتش برزبان مي رود

اينجا مقام ديدن ذبح ذبيح اعظم است                              كز داغ او شادي زكل دودمانم مي رود

اينجا من و تاريكي و غربت به هم محرم شويم                     بايد ببينم روي ني  ماه زمانم مي رود

دوران يا بنت اميرالمؤمنين بودن گذشت                            وقت اسيري آمد و نام و نشانم مي رود

زين پس به روي ناقه ي بي پرده مي خوانم نماز                بعد از علي اكبر دگر وقت اذانم مي رود

من خود به چشم خويشتن بايد ببينم بي كفن            روي سرم رأست به ني چون سايه بان مي رود

اي ساربان آهسته ران  دارد توانم مي رود    

--------------------------------------------------

مو كه افسرده حالم چون ننالم    شكسته پر و بالم چون ننالم

همه گويند زينب ناله كم كن     تو آيي در خيالم چون ننالم

----------------------------------------------

عمه ي سادات   عمه ي سادات  عمه ي سادات

مي رسه از راه كارواني از دل صحرا            شد مهياي ميهماني حاصل زهرا

يك علم در دست سقاست   سايه بونش دست زهاست  غنچه هاي گل ياس

چشماي زينب به چشماي برادر   نوحه ي خواهر شده كجايي مادر

عمه ي سادات   عمه ي سادات  عمه ي سادات

بين محملها شور ذكره علي اومد  كاروان سمت وعده گاه ازلي اومد  

خيمه گاه سبز ارباب   شد به پا به دست اصحاب     كربلا در تب و تاب

تو فكر فرداي اين ده روزه زينب   دلش گرفته داره مي سوزه زينب

عمه ي سادات   عمه ي سادات  عمه ي سادات

 كربلا گشته لاله زاري از بني هاشم    مي كنه هردم بي قراري مادر قاسم

لاله ها نسترن آوردن   همه همراه كفن آوردن      به خدا دل سپردن

همه مي بينن كه زينب مي ره از حال      وقتي مي افته نگاش به سمت گودال

لینک دانلود صوتي شب سوم

شب اول محرم سال 1388

 

يا اين دل شكسته ما را صبور كن                    يا لااقل به خاطر زينب ظهور كن

ديگر بتاب از افق مكه ماه من                 اين جاده هاي شب زده را غرق نور كن

با ذوالفقار حضرت مولا بيا و بند                       دلهاي شيعه را پر حس غرور كن

امشب بيا تو روضه بخواني براي ما                   امشب بساط گريه مار ا تو جور كن

يا چند صفحه مقتل كرببلا بخوان                       يا خاطرات عمه خود را مرور كن

هم از وفاي ساقي لب تشنگان بگو                   هم يادي از مصيبت سرخ تنور كن

با كوله بار غربت و اندوه خود بيا                    از كوچه هاي سينه زنيمان عبور كن

-------------------

امروز محملم وسط غيرت حرم                    ده روز بعد همره قاتل مسافرم

امروز با دو صد صلوات آمدم ولي                ده روز بعد درد به همراه مي برم

امروز آورد علي اكبر به خيمه ام                 روز دهم به خيمه علي را مي آورم

امروز سايه سار سرم قامت تو و                  ده روز بعد راس به ني سايه سرم

امروز زانوان محارب ركاب من                         ده روز بعد خيل حرامي برابرم

امروز خنده بر لب طفل رباب ليك                  روز دهم ترك روي لبهاي اصغرم

امروز بر لبان ابوالفضل سيدي است                   روز دهم صداي كجايي برادرم

امروز خيمه ها و من و عزت و وقار              روز دهم من و علم و آتش و حرم

امروز بين حلقه شيران هاشمي                      روز دهم به حلقه زنجير پيكرم

امروز دخترت سر دوش عمو ولي                روز دهم به گريه كه عمه گل سرم

امروز را كه پرده نشينيم در خيام                 روز دهم صداي حرم واي معجرم

---------------

واي امون از دل زينب     واي چه خون شد دل زينب

 

باران محرم رسيد و دل زهرا عزاداره                  چشم پر از اشك پر از خون عزاداره

حسين وارد كرببلا شد     تو عرش خدا غوغا به پا شد

 

از تو محفل يكي با صداي گريه لرزونه          واي دل من   دل تو كسي حال ما رو نمي دونه

برادر نرو از پيش خواهر                        كه دلواپسم من جون مادر

واي امون از دل زينب      واي چه خون شد  دل زينب

 

--------

دردامون بي درمونه         ابرغم پر بارونه          گريه پشت مهمونه       آقامون سرگردونه   واي

گلبارونه از لاله  فرش مقدم بانو      پاي محمل زينب    عباسش زده زانو

واي زينب گريونه  و بي تابه          مشك ساقي لبريز از آبه   واي

برق شور و شيدايي اين دلهاي دريايي   اين عشق و  بي پروايي  اين شور عاشورايي    واي

مثل جلوه ي ماهه نو.ر صورت اكبر     گرم ذكر و تسبيحه لبهاي علي اصغر

واي قاسم داره قرآن مي خونه    چشماي آسمون حيرونه واي

عطر سيب هر محمل   پرميشه تو اين منزل  دل شوره سهم هر دل   مثل ماهي تو ساحل  واي

چشم عمه سادات  طوفاني ترين درياست     زير چادر مادر انگار اين خود زهراست

واي زهراي كربلا دلخونه    آخر قصه رو مي دونه  واي

------------

دنبالت مي گردم خونه به خونه                  از عشق كربلات گشتم ديوونه

همون طوري كه تشنه پي آبه               همه ي حاجت نوكر اربابه

ارباب انتظار سخته      منم دل دارم        هر كي و ديدم   كربلا رفته  باشه

باشه منو نبر به كربلات  حق داري آقا    باشه مي رم دور مي شم از جلوي چشات حق داري آقا

باشه ديگه لال ميشم از اين شور و شين   حق داري آقا   باشه ديگه نه من نه بين الحرمين حق داري آقا

اللهم ارزقنا قبر شش گوشه

اي دل اي دل اي دل غافل    كاروان رفت و ما مانده ايم در گل

هر كي حسيني بود كربلا رفته   چي شد ارباب ندونست قابل

شايد پا گذاشتيم بر حون شهيدان  سيلي زدم بر صورت قرآن  اي واي

قامت زهرا از گناه ما خميد بسوزي اي دل    جاي ما ارباب از خدا خجلت كشيد بسوزي اي دل

بلا ببيني خون بشي حيرون بشي  بسوزي اي دل        محسان مهدي رو ما كرديم سفيد بسوزي اي دل

اللهم ارزقنا قبر شش گوشه

---------------------

حرم عرش خدا شد    دو عالم يكصدا شد             ابالفضل آمد و محشر به پا شد

به چشمان شرر بار               درآغوش علمدار            رقيه  وارد كرببلا شد

----------------

الحمدلله  الحمدلله  منم گداي ابا عبدالله

پر از گلاي بي تابي شده جزيره دل من       چقدر از اين همه طوفان كه بي كرونه ساحل من

دلم مي لرزه وقتي  اسم آقم و رو پرچما مي بينم                  دلم مي لرزه وقتي تو روضه روبروي آقام مي شينم

تموم آب و گلم حسينه    بگو به طوفان بدونه كه ساحلم حسينه

الحمدلله الحمدلله  منم گداي ابا عبدالله

 

دلي كه بي حسين باشه  تموم عمر و تو قفسه    دلي كه عاشقش باشه  يه روز به آرزوش مي رسه

دلم مي خواد كه چشم من بي قرار عشق شما بمونه    دلم مي خواد ميون قبرم يكي برام از شما بخونه

سايه روي سرم حسينه   كعبه و زمزم زمزمه آخرم حسينه

الحمدلله الحمدلله  منم گداي ابا عبدالله

-------------------

عهد ما با دم شيرين دهنان بست خدا                           ما همه بنده و اين قوم خداوندانند

مفلسانيم و هواي مي و مستي داريم                          آه اگر خرقه پشمين به گرو نستانيم

بس در طلبت كوشش بي فايده كرديم                    چون طفل دوان در پي گنجشك پريده

در كوي تو معروفم و از روي تو محروم                     گرگ دهن آلوده ي يوسف ندريده

گويند مي  نمي شود از راه گوش  خورد              من يا حسين مي شنوم  مست مي شوم

اي باني عزاي محرم بيا بيا                                      اي صاحب ولاي محرم بيا بيا

سالار دل بيا كه همه طالب توييم                              اين مرتبه  براي محرم بيا بيا

بنگر به استغاثه ي سينه زنان عشق                     بشنو شها  صداي محرم بيا بيا

اشك مرا ببين كه امان نمي دهد                          اي سوز گريه هاي محرم بيا بيا

هر جا كه ميروم اثري از عبور توست                            اي يار آشناي محرم بيا بيا

در روضه ها به  عشق حضور  تو دلخوشيم                     ما مانده ايم پاي محرم بيا

ما اقتدا  به آن دل خون تو كرده ايم                                 برگرد مقتداي محرم بيا بيا

بي تو كسي به درك محرم نمي رسد                       اي گريه ات بقاي محرم بيا بيا

با اين دل شكسته و ديوانه ام بساز                            اي يار باوفاي محرم بيا  بيا

يا يك سحر ببر تو به كرببلا مرا                                يا مي شوم فداي محرم بيا بيا

------------------------------

سينه زدن فقط و فقط اين كمال نيست                        مقصود نوكري كه فقط عشق و حال نيست

سينه زني كه سينه زن واقعي بود                              نسبت به روضه ها نفسي بي خيال نيست

بيچاره است هر كه در  اين راه مثل من                                        در فكر باز كردن راه وصال نيست

يك روز مست مست و دو صد هفته بي خيال                      اين راه و رسم عاشقي و اعتدال نيست

آن كس كه عاشق رخ ماه حجاز شد                              در گير و دار روز و شب و ماه و سال نيست

قدر نفس كشيدن در روضه را بدان                                            زيرا دگر براي   زيارت مجال نيست

دنبال عشق و عاشقي بي بهانه باش                                     زيرا براي عشق حقيقي زوال نيست

آري كسي كه دل بنهد در كف نگار                                           ديگر وصال يار برايش محال نيست

اين آخرين كلام من دل شكسته است                           مي خوردن از كف همه بهت حلال نيست

------------------------------

گريه كنا سينه زنا محرمه محرمه                                    گرفته فاطمه عزا محرمه محرمه

پر ميشه از حسينيه  دوباره كوچه هاي دل                          دلا ميره به نينوا محرمه محرمه

فكر نكني لياقته همش تفضل خداست                           اگه به تن كردي سياه محرمه محرمه

آره اينا عنايته  كه فاطمه برا حسين                            خيمه زده تو قلب ما محرمه محرمه

 توميگي كفره اين ولي  عقيده ي دل منه                        خدا ميره به كربلا  محرمه محرمه

صداي العطش مگه به گوشتون نميرسه                         از لب خشك سر جدا محرمه محرمه

بياين فقط برا غريبي آقا داد بزنيم                                دردا خودش ميشه دوا محرمه محرمه

اسم حسين بن علي ذكر خداي اعظمه                              بخون و ذكره شفا محرمه محرمه

رو خاك گرم صحراها افتاده تن اربابمون                    سرش كجاست رو نيزه ها محرمه محرمه

اين دو ماهه برا حسين مدد بگير از رضا                                رضا غريب الغربا محرمه محرمه

چهل شبانه روز بايد گريه كني تا ساخته شدي                          برا عزاي مجتبي محرمه محرمه

تو روضه هات تو نوحه هات ميون دم تو ذكر شور                   ندبه بخون مهدي بيا محرمه محرمه

---------------------------

سرتا پاي من مست رخ ماه حسينه               چشماي پر از اشكم سر راه حسينه

بي تاب حسينم             بي خواب ابالفضل

واي  واي

روياي لب اهل زمينه          مشك خالي از آب ابالفضل

از روز ازل دل به علمدار تو دادم     در روز قيامت مي رسي آقا به دادم

من هستم مريدت        تو هستي مرادم

تو شاه همه اهل جهاني     من عبد و غلام خانزادم

واي واي

-------------------------

روي آيينه مون جاري اشكامون  مي زنه سينه مون   بوسه بر دستامون

از روي نيزه سر بريده   اربابم امشب منو خريده     تو مجلسي كه پر شهيده

 اي دل اگه تنهايي     چرا امشب بي صدايي

گرد و غبار غم ارباب   رو صورت ماه اومده       لباس مشكيمو  بياريد محرم از راه اومده

 

مادرش فاطمه است بي قرار حسين    خواهرش زينبه  سفره دار حسين

دل كه مي دونه چرا اسيره  دامن اشك و چرا نگيره    از غم آقا چرا نميره

دلي كه صاحبداره         برا عشقش بيقراره   

من اومدم مادر خورشيد  روزي چشمامو بده    لباس مشكيمو بياريد محرم از راه اومده

اي دل اگه تنهايي              چرا امشب بي صدايي

 

بيرق و پرچم و چلچراغ و علم               اشك و آه و غم و نوحه محتشم

چاووش اشكا شنيده ميشه   عشقي كه داغش مث آتيشه    تو دلمونه واسه هميشه

اي دل اگه حيروني    چرا با من نميخوني

بيقر اره هر كي تو عمرش  يه بار برات سينه زده    لباس مشكيمو بيارين محرم از راه اومده 

اي دل اگه تنهايي       چرا امشب بي صدايي

---------------------------------

از خدا خواستم يه بار بيام كربلا   پاي ضريح سقا    سر بذارم بميرم

چي ميشه مولا تو اوج اين روضه ها  ميون سينه زنا   حاجتمو بگيرم

مي خوام امشب يك سر پرشور  يك دل دريا

چشم پرخون  لباس مشكي   لباس تقوا

جاي دوري نميره اگه ارباب نگاهم كنه     دلم آروم بگيره تا ابد روبه راهم كنه

 

اومدم اينجا تا منو مهمون كني دردم و درمون كني  با همه آرزوها

با وضو آقا   تو مجلست ميشينم   شايد تو رو ببينم  عمريه اينه رويا

همه عمرم تموم عشقم شده محرم

توي دنيا شال عزاته دارو ندارم

دوباره مادر تو داره ما رو صدا مي كنه     اين شبا خواهر تو نوكراتو دعا مي كنه

 

درد من اينه كه كربلا نبودم           مي سوزه تار و پودم            بدنت بي سپر شد

توي اون غربت           حرمتت و شكستن       آب و به خيمه بستن   حرمت شعله ور شد

دردم اينه كه تشنه لب جون سپردي آقا

من بميرم يه قطره آبم نخوردي آقا

همه اهل حرم شده آوراه از خيمه ها           پيش چشم بچه هات سر تو رفت روي نيزه ها

 

اي ذكر ليم نيزده قرآن                 زينب يارالين لب ره قربان

گوزل مهتابي يا ابي عبدالله             سوسوز اربابي يا ابي عبدالله

يا حسين تقديملرم جان                 ياحسين  جانيم سنه قربان  

اوردوم ياشوري آه چه گلده             گا ناقلاريسان كوفه نلرده

بوجالدي باشيم يا ابي عبدالله  سوسوز گارداشيم يا ابي عبدالله

يا حسين عباسي اوتالدي   يا حسين باشيم يارالاندي

-------------------------

هلال نو دميده            شب جمعه رسيده            خدا ما رو حسيني آفريده

سيه مي پوشم امشب      براي داغ زينب         به اذن بانوي قامت خميده

محبت از تب سقاته   اميد من شب روياته   سرم كف پاته حسين  دلم تو دستاته حسين

حسين حسين حسين  واي واي واي    حسين حسين حسين واي