در ولادت حضرت امام حسنِ عسکری (علیه السلام)
ای دهم فرزند پاکِ مرتضی
سالکانِ راهِ حق را مقتدا
ای حسینی خصلت و زینب مرام
در کرامت همترازِ مجتبا
ای تجلایت جلالِ ذوالجلال
ای تولایِ تو جانها را جلا
در مقام و منزلت چون عترتت
برتری دادت خدا از ماسوا
آمدی دنیا و ایمان جان گرفت
اهلِ تقوا شد به عشقت مبتلا
بعدِ هادی رهنمایِ امتی
بر تو میبالد جنابِ مصطفا
چون تو و آل تو فخرِ آدمید
داده ذاتِ حق به انسانها بها
بر تمامِ ساکنانِ عرش و فرش
تو بخواهی مینماید حق عطا
من همان سبحان صدایت میکنم
که مبرایی ز هر رجس و خطا
بر سر عالم سحابِ رحمتی
ای حریمت درگهِ جود و سخا
یاد تو تسکینِ دلهای غمین
نام تو زیور به عرشِ کبریا
امرِ تو امرِ خدایِ لایزال
راهِ تو راهِ تمامِ انبیا
آمدی دنیا کنی روشنگری
تا شود امت ز گمراهی رها
از علوم بی کرانِ توِ شود
با معارف جان شیعه آشنا
از لسانت حق پرستی در جهان
بینِ انسانهای با ایمان رسا
آمدی تا که شوی بر شیعیان
بعدِ هادی تو چراغ رهنما
مهرِ تو در سینه از دنیا رویم
حق شود در آخرت از ما رضا
آمدی کردی جهان را مفتخر
گردِ راهِ تو به دیده طوطیا
تو عنایت کن به ما در روزِ حشر
تو نظر کن تا شود حاجت روا
ما خطا کاریم و نادم از گناه
تو دعا کن تا ببخشاید خدا
صورتِ نورانیت وجه ودود
گردشِ چشمانِ تو مشکل گشا
حضرتِ هادی یقیناً میدهد
در شبِ میلادِ تو عیدی به ما
شاعر : حسنعلی بالایی
نوحه واشعاری درموردشهدا و اسرای کربلا