حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام)

سلام ای دلبر عاشق، سلام ای رهبر لایق

سلام ای زادهٔ باقر، سلام ای جعفرصادق

تو نور چشم طاهایی، تو بند قلب زهرایی

امام مکتب عشق و رئیس مذهب مایی

تو آن شاهی که تا دین خدا را در خطر دیدی...

درآن تاریکی مطلق، چوخورشیدی درخشیدی

برای اعتلای دین، بدون وقفه کوشیدی

برای حفظ ارزشها تورَعدآسا خروشیدی

رسان فیضی به(فیضی) از سبویِ ناب رفتارت

که مستم کرده استدلال و منطقهای گفتارت

خدا لعنت کند خصم بداندیش و ستمگر را

تداعی میکند داغت غم عظمای حیدر را

چو کرده حیلهٔ منصور در یثرب گرفتارت

الهی بشکند دستی که زد سیلی به رخسارت

امان از کوردلها که وقارت را ندیدند و...

درون ذاتشان اوج حقارت را ندیدند و...

همانهایی که بر انفاس شیطانی مُریدند و...

کنار مدفن جدّت امانت را بُریدند و...

برای کشتن نور حقیقت میدویدند و...

تو را در کوچه‌ها با دست بسته میکشیدند و...

همانهایی که طعم قتل و غارت را چشیدند و...

به زیر پای تو سجّاده‌ات را هم کشیدند و...

امان از حُبِّ دنیا و جنایات بنی آدم

و آن انگور مسموم و سیه‌پوشیدن عالم